włoski true crime

Jak ukryć głowę ukochanego?

Nowela o doniczce z bazylią – idealna rada z Dekameronu, gdzie ukryć ukochanego… a dokładnie jego głowę, jeśli twoi bracia go zabili. 

Włoski true crime🪓💀

Włoski true crime został opisany przez Giovanniego Boccaccia w „Dekameronie”, Dzień IV, Nowela V. Czyli kilkaset lat przed tym, jak gatunek ten zawładnął serwisami streamingowymi, Włosi już potrafili opowiadać historie, w których zbrodnia miesza się z uczuciem, a łopatę trzyma się z miłości.

Bardzo nadopiekuńczy bracia🪓💀

Izabela była młodą dziewczyną z dobrej rodziny, a przynajmniej tak się wydawało. Trzech braci. Zero wolności. Posag cenniejszy niż jej szczęście.
Śledzili ją lepiej niż lokalizacja w iPhonie.

Włoska, męska rozmowa⚰️👨‍👦‍👦

Pewnego dnia jeden z braci przyłapał Izabelę na wchodzeniu do pokoju Lorenza. Nie minęło wiele czasu, zanim zwołano rodzinną naradę kryzysową. Decyzja zapadła szybko: zaprosić Lorenza na niewinną wycieczkę za miasto, omówić przyszłość… i pozbyć się problemu.

Z dala od świadków, wśród drzew i śpiewu ptaków, Lorenzo został zamordowany i zakopany w ziemi. Temat został definitywnie zamknięty. Dosłownie.

Gdzie jest Lorenzo?⚰️🔎

Izabela z dnia na dzień zaczęła gasnąć. Brak wieści od ukochanego doprowadzał ją do granicy szaleństwa. Aż pewnej nocy Lorenzo ukazał się jej we śnie – blady, w podartych szatach, wskazał miejsce, gdzie został pochowany, i wyjawił prawdę o swojej śmierci.

Dla niej to był znak.

Izabela zdecydowała się na coś⚰️👨‍👦‍👦

Z pomocą służącej opuściła dom, udała się na wskazane miejsce i odnalazła grób. Ciało Lorenza było wciąż nienaruszone. Nie mogąc zabrać całego ciała, Izabela zdecydowała się na coś, co mogłoby dziś posłużyć za materiał do każdego podcastu kryminalnego: odcięła głowę ukochanego, zawinęła ją w płótno i zabrała do domu. Tam, w ukryciu, schowała ją w glinianym wazonie, przysypała ziemią i zasadziła bazylię.

Iza lubi mówić do ziół

Bracia zaczęli coś podejrzewać. Siostra, która nie wychodzi z pokoju, a cały swój świat ogranicza do jednej doniczki, wzbudziła w nich niepokój. Postanowili sprawdzić, co tak bardzo absorbuje jej uwagę. Gdy odkryli, co skrywa ziemia – głowę Lorenza – zamarli z przerażenia. Nie chcąc, by wieść o tej makabrycznej historii rozniosła się po mieście, zabrali donicę.

Miłość boli, a potem gnije

Izabela, pozbawiona ostatniego symbolu swojej miłości, straciła sens życia. Chorowała, majaczyła i wciąż prosiła o swoją donicę. Wkrótce zmarła – nie tyle z fizycznego cierpienia, ile z bólu istnienia, które nie miało już dla niej żadnego znaczenia.

W malarstwie

Jej dramat stał się inspiracją dla poetów, jak John Keats, i malarzy, takich jak John William Waterhouse. A przede wszystkim pozostał jednym z najbardziej niezwykłych przykładów na to, że prawdziwa miłość… może czasem zakwitnąć dopiero po śmierci.